“Sonic Bloom – flora mechanica et amici”

In deze futuristische tuin groeien bloemen die luisteren en zonnen die spreken.
De natuur is hier niet verdwenen maar getransformeerd — een netwerk van ademende machines, resonante lichamen en zorgzame signalen.
Geluid wordt een vorm van nabijheid: een trilling waarin menselijke, dierlijke en digitale stemmen samen leren bestaan.
Vrienden verschijnen als zwermlichamen — witte, roze en blauwe noise die ademen als wind; vogels van data; planten die hun wortels in antennes slaan.
De lucht trilt van sirenas: zwermende stemmen, half elektrisch, half vloeibaar, die samen ademhalen met wind en data.
Deze biotoop vraagt geen overheersing, maar afstemming: een ecosysteem dat luistert, zendt en zich voortdurend herconfigureert.
De bloem zendt, het paviljoen luistert, en de ruis vult de ruimte tussen de werelden.
Een uitnodiging om te horen hoe een nieuwe, symbiotische realiteit zich zacht tussen circuits en wortels verweeft.